RELACJE Z UCZNIAMI

ŚWIĄTECZNE ŻYCZENIA

Wesołych,  kolorowych i wiosennych  Świąt !

 Niech zajączek mały i z cukru baranek, przyniosą Wam szczęście 

w wielkanocny ranek.

PPP - MNIEJ PAPIERÓW, ŁATWIEJSZE PROCEDURY

Wymóg zespołowego opracowania indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego dla ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego pozostaje niezmieniony. Każdy uczeń posiadający takie orzeczenie bez względu na to gdzie się uczy (w szkole lub oddziale ogólnodostępnym, integracyjnym, specjalnym) ma mieć zorganizowaną odpowiednią do jego potrzeb pomoc i opiekę. Gwarantują to przepisy dotyczące organizacji kształcenia specjalnego: rozporządzenie MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz.U. Nr 228, poz. 1489 oraz Dz.U. z 2012r., poz. 981) rozporządzenie MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych (Dz.U. Nr 228, poz. 1490 oraz Dz.U. z 2012 r., poz. 982). Zespół nauczycieli i specjalistów prowadzący zajęcia z uczniem posiadającym orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego ma obowiązek opracowania indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego. Zespół współpracuje także z rodzicami uczniów lub pełnoletnimi uczniami oraz w zależności od potrzeb z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi lub innymi osobami, których wiedza i umiejętności będą pomocne w zaplanowaniu pomocy dla ucznia. Projektowane zmiany dotyczące zasad udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej odstępują od konieczności obligatoryjnego tworzenia zespołu nauczycieli dla każdego ucznia. Możliwość elastycznego doboru osób współpracujących, w zależności od potrzeb ucznia, pozwoli na efektywniejszą organizację pomocy dla dziecka i zwiększenie czasu, który nauczyciel będzie mógł przeznaczyć na jej udzielanie. Skróci to także czas oczekiwania ucznia na udzielenie pomocy. Podkreślić należy, że także w przypadku uczniów posiadających inne orzeczenie lub opinię, wydane przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną, lub u których w szkole rozpoznano potrzebę udzielenia pomocy, gdy będzie taka potrzeba, wychowawca klasy (lub inna osoba wyznaczona przez dyrektora szkoły) będzie współpracował z innymi nauczycielami, wychowawcami grup wychowawczych i specjalistami, prowadzącymi zajęcia z uczniem, rodzicami ucznia lub pełnoletnim uczniem, poradnią psychologiczno-pedagogiczną, w tym poradnią specjalistyczną, lub innymi osobami. Przykładem takiej sytuacji może być posiadanie przez ucznia opinii o specyficznych trudnościach w uczeniu się, kiedy z uwagi na charakter dysfunkcji, konieczna będzie współpraca wszystkich nauczycieli oraz specjalistów prowadzących zajęcia z uczniem. Natomiast, gdy problem dziecka będzie ograniczony do jednej sfery jego funkcjonowania np. będą występowały wyłącznie trudności w opanowaniu materiału z matematyki, nauczyciel tego przedmiotu, który rozpoznał trudności, niezwłocznie będzie udzielał uczniowi pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem na lekcji, informując o tym wychowawcę klasy. W sytuacji, np. gdy konieczne będzie objęcie ucznia pomocą także w formie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, ustaleń dotyczących udziału ucznia w tych zajęciach będzie dokonywał wychowawca klasy we współpracy z nauczycielem matematyki. Proponowane zmiany w sposobie organizowania i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej dążą do zapewnienia uczniom lepszej opieki poprzez większą elastyczność procedur i zmniejszenie ilości niezbędnej dokumentacji. Zniesiony zostanie obowiązek opracowywania kart indywidualnych potrzeb ucznia (KIPU) oraz planów działań wspierających (PDW), natomiast tak jak dotychczas prowadzone będą dzienniki zajęć z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, zawierające indywidualne lub grupowe programy zajęć, ocenę postępów ucznia oraz wnioski do dalszej pracy z uczniem, oraz dzienniki pracy specjalistów, w tym psychologów, pedagogów, logopedów i doradców zawodowych. W przypadku uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego wnioski do dalszej pracy uwzględniane będą w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym (IPET).

REKRUTACJA DO PRZEDSZKOLI 2013

Trybunał Konstytucyjny o rekrutacji do przedszkola Do Trybunału Konstytucyjnego trafił wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie, czy rekrutacja dla przedszkolaków odbywa się zgodnie z ustawą zasadniczą. Rzecznik uważa, że art. 22 ust. l pkt l ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) może być niezgodny z art. 92 ust. l konstytucji. Po niespełna czterech miesiącach od złożenia wniosku wyznaczono rozprawę na 8 stycznia 2013 roku. Sprawa wydaje się być bardzo pilna, bo na zajęcie się sprawą przez trybunał czeka się średnio 1,5 roku a nawet do kilku lat zanim sprawa zostanie rozstrzygnięta. W ustawie brakuje jasnych kryteriów przyjmowania dzieci do przedszkola, które z kolei są w rozporządzeniu a nie powinny się tam znaleźć. I tak ustawodawca w rozporządzeniu wskazał grupy dzieci, które będą przyjmowane do przedszkoli w pierwszej kolejności. Te zasady zostały określone w sposób dowolny, bo ustawa nic nie mówi na ten temat. To zaś, zdaniem rzecznika, ogranicza sferę konstytucyjnych wolności i praw. Zwłaszcza że dzieci, które nie spełniają uwzględnionych w rozporządzeniu wymogów, mają mniejsze szanse na przyjęcie do przedszkola publicznego. Z ustawy nie wynika też, jakie dokumenty powinny być wymagane przy rekrutacji. Rodzice bez ustawowych kryteriów naboru są bezradni, bo nie mają się komu poskarżyć, jeśli rekrutacja odbyła się w sposób krzywdzący dla części z nich. Trybunał wypowie się w tej sprawie na początku 2013 r. Jeśli przychyli się do argumentacji rzecznika praw obywatelskich (RPO), w marcu rodzice mogą się spotkać z jeszcze większymi problemami z zapisaniem dzieci do przedszkoli. W większości z nich co roku brakuje miejsc dla trzy- i czterolatków. Samorządy muszą wprowadzać dodatkowe kryteria, które nie zawsze są zgodne z przepisami. Dodatkowo żądają wrażliwych informacji od rodziców, np. dokumentów potwierdzających ich dochód czy deklaracje podatkową PIT.

ŻYCZENIA

Aby Święta Bożego Narodzenia, były bliskością i spokojem, a Nowy Rok – dobrym czasem.

Życzą autorzy niniejszego bloga.

DWULATKI POZOSTANĄ W DOMU

Prace nad tzw. ustawą przedszkolną, która miała m.in. umożliwić przyjmowanie dwulatków do przedszkoli publicznych, dopiero się rozpoczęły. Wszystko wskazuje więc na to, że we wrześniu 2013 r. gminy nie będą przyjmowały tak małych dzieci do prowadzonych przez siebie placówek. Jak zaznacza „Dziennik Gazeta Prawna, aby nowe przepisy mogły zacząć obowiązywać od nowego roku szkolnego, konieczne jest ich uchwalenie i wejście w życie najpóźniej do lutego. Większość rekrutacji do przedszkoli samorządowych trwa bowiem do końca marca.

Dziennik zaznacza także, że gdyby nawet ministerstwo wyrobiło się z pracami nad nowelizacją a Sejm z jej przyjęciem do końca lutego, to dwulatki i tak do przedszkoli nie trafią. Przyczyną jest po prostu brak miejsc, ponieważ priorytet w przyjęciu mają pięcio- i sześciolatki, które objęte są obowiązkowym przygotowaniem przedszkolnym.

Źródło: K. Kinger „Dwulatki do przedszkoli? Miło było sobie pomarzyć”, Dziennik Gazeta Prawna

REFORMA???

Nauczyciele nieprzygotowani do reformy

11.12.2012, Źródło: Wydawnictwo Verlag Dashofer Sp. z o.o.

„Rzeczpospolita” informuje, że wdrażana reforma „sześciolatki do pierwszej klasy” nie uwzględnia szkoleń dla nauczycieli. Jej twórcy nie wzięli pod uwagę faktu, że wsparcia potrzebują nie tylko maluchy trafiające z przedszkoli do szkół, ale także nauczyciele, którzy muszą pracować z młodszymi niż zwykle dziećmi. Jak podkreśla dziennik, nauczyciele klas pierwszych, do których trafiły sześciolatki, a także wychowawcy szkolnych zerówek, w których pojawiły się dzieci pięcioletnie, bardzo często nie radzą sobie z pojawiającymi się problemami np. z zachęceniem do nauki, pozyskaniem uwagi dzieci, odpowiednim przygotowaniem ich do dalszego kształcenia.

Na ogół odpowiedniego wsparcia nauczyciele nie znajdują u swoich metodyków, ponieważ nie ma wystarczających środków finansowych na zapewnienie odpowiednich szkoleń i opracowanie potrzebnych materiałów (np. przez ORE). Za decyzją o obniżeniu wieku szkolnego nie poszła także zmiana programu studiów pedagogicznych. W efekcie nauczyciele często korzystają na własną rękę z komercyjnej oferty szkoleniowych.

Źródło: A. Grabek „MEN daje zarobić na reformie”, Rzeczpospolita

ZMNIEJSZENIE ŚRODKÓW NA DOSKONALENIE

Protest oskko ws srodkow na doskonalenie nauczycieli media from wiosenka

FOTOREPORTAŻ Z CZĘSTOCHOWY

ZAWADY - SZKOLENIE DYREKTORÓW

Szkolenie 17-19.10.2012  Zawady k/Częstochowy